Biblioteka

Szkło budowlane

Dodano: 27 stycznia 2011

Szkło otrzymuje się przez stopienie, a następnie ochłodzenie piasku kwarcowego z sodą, wapieniem i pięciotlenkiem fosforu. Z otrzymanej w ten sposób masy szklanej formuje się wyroby przez ciągnienie, walcowanie, prasowanie. Podczas ogrzewania szkło mięknie i może być formowane. Stosując odpowiednie dodatki uzyskuje się szkło o specjalnych własnościach.

Szkło budowlane

Szkło okienne

Szkło płaskie wytwarza się jedną z trzech technologii: ciągnienia, wylewania, walcowania

  • Szkło płaskie ciągnione jest produkowane metodą maszynowego ciągnienia masy szklanej; jest najtańsze, ale może zawierać pęcherze i odpryski, a wskutek minimalnych różnic grubości powstają zniekształcenia obrazu.

    Szkło płaskie stosuje się do szklenia okien, drzwi, szklarni i wszędzie tam, gdzie niewielkie zniekształcenia optyczne nie mają istotnego znaczenia.
  • Szkło płaskie typu FLOAT otrzymuje się przez wylewanie masy szklanej na powierzchni cyny. Tak otrzymana tafla charakteryzuje się bezfalistością i gładkością powierzchni. Ma jednolitą grubość i bardzo dobrą przejrzystość.

    Szkło dostępne w kilku kolorach: brązowym, grafitowym, różowym, niebieskim. Stosuje się je do: produkcji szyb zespolonych, szklenia okien i drzwi, ścian osłonowych budynków, ścianek działowych - wszędzie tam, gdzie stawiane są wysokie wymagania dotyczące przepuszczalności światła i wyglądu szklonej powierzchni. Szkło typu FLOAT można wyginać, hartować, laminować.
  • Szkło lane walcowane surowe i wzorzyste otrzymuje się przez walcowanie masy szklanej, a następnie pocięcie jej na płyty. Charakteryzuje się zmniejszoną przejrzystością i rozpraszaniem światła na nieregularnie gładkiej powierzchni.

    Szkło wzorzyste ma na jednej płaszczyźnie wytłoczony wzór (np. ornamentowy). Szkło walcowane stosuje się do szklenia okien i drzwi w przypadku potrzeby ograniczenia przejrzystości oraz do szklenia ścianek działowych (dekoracyjne rozdzielanie pomieszczeń). Nadaje się do wyginania i hartowania.
  • Szkło walcowane zbrojone siatką drucianą zabezpiecza szybę po stłuczeniu przed rozpryśnięciem się na kawałki. Stosuje się do szklenia okien dachowych, świetlików, piwnic, drzwi wejściowych w budynkach mieszkalnych, balustrad balkonowych, szybów wind, okien i drzwi w halach fabrycznych.

Szkło przeciwsłoneczne i termoizolacyjne

  • Szkło przeciwsłoneczne refleksyjne (stopsol) produkuje się metodą napylania na szkło tlenków metali (szyby mają wówczas lekko metaliczny połysk) lub metali szlachetnych.

    Powłoka refleksyjna odbija część promieniowania słonecznego (promieniowanie podczerwone - cieplne), dzięki czemu w lecie zapobiega się przegrzewaniu powierzchni. W zestawach kilku szyb szyby ze szkła refleksyjnego są stosowane jako zewnętrzne.
  • Szkło przeciwsłoneczne absorpcyjne (antisol) jest to szkło barwione w masie przez dodanie tlenków metali; tłumi promieniowanie słoneczne dzięki zwiększonej absorpcji (głównie promieniowania podczerwonego). Szyby antisol ograniczają nasłonecznienie pomieszczeń, zapobiegając ich przegrzaniu. Szkło antisol można też hartować i kleić.
  • Szkło termoizolacyjne z powłoką niskoemisyjną (termofloat) przepuszcza promieniowanie słoneczne widzialne i podczerwone o krótkich falach (wysokotemperaturowe) do wnętrza budynku, a zatrzymuje wydostające się na zewnątrz promieniowanie cieplne niskotemperaturowe (o większej długości fali).

    Promieniowanie podczerwone niskotemperaturowe pochodzi z grzejników, żarówek oraz ścian i mebli, w których zachodzi transformacja promieniowania podczerwonego wysokotemperaturowego w promieniowanie podczerwone niskotemperaturowe.

Szkło bezpieczne

Przy rozbiciu lub pękaniu nie rozpada się albo rozpada się na małe kawałki o zaokrąglonych krawędziach. Rozróżnia się szkło bezpieczne:

  • zbrojone - z wtopioną siatką metalową zapobiegającą wypadaniu kawałków,
  • hartowane - o zwiększonej wytrzymałości mechanicznej uzyskanej w wyniku poddania obróbce cieplnej,
  • wielowarstwowe nie rozpryskujące się - złożone: a) z jednej warstwy szkła z naklejoną folią, b) dwóch lub więcej warstw szkła sklejonych substancją o dużej przepuszczalności światła (żywicą syntetyczną lub folią PVB); do produkcji szyb klejonych wykorzystuje się szyby o grubości 4, 5, 6, 8, 10 mm.

Szyby (podstawowe informacje o szybach zawiera rozdział Okna)

Szyby antywłamaniowe produkuje się ze szkła hartowanego i szkła z wprasowaną folią. Zależnie od klasy oznaczone są symbolami O1, O2, P1-P8. Szybę wzmocnioną umieszcza się od wewnątrz pomieszczenia; w przeciwnym wypadku podczas włamania zarówno szyba zewnętrzna, jak też wewnętrzna ulegają zniszczeniu i mogą pokaleczyć ludzi.

Trzeba pamiętać, że szyba antywłamaniowa nie zapewni wystarczającej ochrony, jeżeli nie zostaną jednocześnie zastosowane odpowiednie ramy, okucia i sposób osadzenia okna. Alternatywą dla szyb bezpiecznych i przeciwsłonecznych są znacznie tańsze folie okienne.

Taką folię (dostępną w arkuszach o maks. szer. do 2 m) można przykleić samodzielnie, ponieważ jest ona (niezależnie od właściwości ochronnych) fabrycznie wyposażona w warstwę kleju. Montaż sprowadza się do kilku prostych czynności: zdjęcie warstwy ochronnej, spryskanie folii specjalnym płynem umożliwiającym odpowiednie dopasowanie do tafli szyby, dociśnięcie gumową dociskarką w celu usunięcia pęcherzyków powietrza i wyrównania powierzchni.

Klej z opóźnionym krzepnięciem pozwala na odpowiednią korektę w przypadku błędów w montażu. Wybór folii należy dostosować do funkcji ochronnej, którą ma pełnić: przeciwsłoneczna, termoizolacyjna, antywłamaniowa itd. Jest to produkt niepalny i odporny na czynniki atmosferyczne. W przypadku większych uszkodzeń, folię można usunąć i zastąpić ją nowym arkuszem.

Szkło okładzinowe i elewacyjne

  • Marblit jest to szkło płaskie walcowane, barwione w masie (najczęściej na kolor biały lub czarny), o niewielkiej przepuszczalności światła, nieprzezroczyste, produkowane w postaci płyt lub płytek o powierzchni zewnętrznej gładkiej, a wewnętrznej rowkowanej. Stosuje się do wyrobu okładzin ściennych ochronnych i dekoracyjnych.
  • Szkło elewacyjne hartowane powstaje w procesie termicznej obróbki szkła płaskiego; jest trudnotłukące (w przypadku rozbicia rozpada się na drobne kawałki o tępych krawędziach), ma wysoką wytrzymałość mechaniczną na zginanie i uderzenie (3-6 razy większą niż szkło zwykłe) i wysoką odporność na naprężenia termiczne.

    Stosuje się je na elewacje budynków oraz do szklenia ścian i drzwi, wypełniania balustrad i balkonów, szklenia dachów, świetlików i ogrodów zimowych.
  • Szkło emaliowane jest to szkło pokryte warstwą emalii ceramicznej, a następnie hartowane; jest trudnotłukące (w przypadku rozbicia rozpada się na drobne kawałki o tępych krawędziach), odporne na naprężenia termiczne. Nanoszona emalia ma różne kolory.
  • Szkło silikonowane jest to szkło zahartowane, a następnie pokryte powłoką silikonową. Dostępne jest w kilku kolorach.

Kształtki szklane

  • Luksfery są to kształtki szklane pełne, przepuszczające nie mniej niż 60% światła. Stosowane są jako element wypełniający i do budowy ścianek działowych.
  • Pustaki szklane są to kształtki z pustką powietrzną w środku, wykonane z dwóch identycznych elementów połączonych trwale w procesie termicznego spawania. Mają znacznie lepsze niż luksfery właściwości cieplne i akustyczne.

    Dostępne są pustaki bezbarwne i barwne. Wykorzystuje się je głównie do budowy ścianek działowych, których rolą jest doświetlenie pomieszczeń. Potocznie pustaki szklane nazywane są również luksferami.