Biblioteka

Ogród zimowy

Dodano: 23 lutego 2011

W ogrodzie zimowym można odpoczywać przez cały rok, nawet podczas deszczowej czy mroźnej pogody. Wprawdzie to spory wydatek, ale można go zbudować także przy gotowym już domu.

Ogród zimowy
Spis treści
» Usytuowanie
» Budowa
» Profile
» Szyby
» Ogrzewanie
» Wentylacja
   »Pokaż wszystko

Oranżeria z drewnianych profili komponuje się dobrze ze stylistyką domu. Ponadto profile drewniane wyróżnia dobra izolacyjność cieplna i nie są podatne na odkształcenia Fot. Anta

Zanim zdecydujemy się na ogród zimowy, warto przemyśleć, do czego ma służyć: umożliwić cieszenie się przez cały rok ciekawymi roślinami, czy też być efektownym przedłużeniem salonu? A może miałaby to być tylko przechowalnia roślin, których na zimę nie można zostawić na dworze? Czy jeszcze inaczej: zależy nam na energooszczędności i ogród zimowy ma być przestrzenią buforową, czyli przyczyniać się do zmniejszenia kosztów ogrzewania domu? Od odpowiedzi na te pytania zależy wybór konstrukcji, umiejscowienie, a także koszt ogrodu zimowego.

Pomieszczenie ogrodu zimowego, z którego będziemy korzystać cały rok jako miejsca wypoczynku, wymaga ogrzewania i wentylacji. Jego przegrody zewnętrzne (ściany, dach, podłoga) powinny mieć możliwie dobrą izolacyjność cieplną, a na ich styku z domem nie powinno być mostków termicznych. W ogrodzie użytkowanym sezonowo utrzymanie pokojowej temperatury nie jest konieczne, choć i w takim wentylacja powinna umożliwiać usuwanie nadmiaru wilgoci i chłodzenie wnętrza, gdy jest ono silnie nagrzewane przez słońce.

Niezależnie od sposobu użytkowania ogrodu zimowego, jego wnętrze trzeba zawsze tak rozplanować, aby można było się po nim swobodnie poruszać wśród mebli wypoczynkowych i rozrastających się roślin. Z tych względów nie zaleca się budowania ogrodów zimowych o powierzchni mniejszej niż 10 m2. W kąciku wypoczynkowym na sam stół i cztery fotele należy przeznaczyć około 4-6 m2. Ogrody zamawiane w wyspecjalizowanych firmach mają najczęściej powierzchnię 15-25 m2.

Usytuowanie

Latem ogrody zimowe mogą być otwarte, łącząc w ten sposób dom z ogrodem Fot. Almont-Plast

Od południa. Jeśli chcemy, aby ogród zimowy pozyskiwał dla domu darmową energię (i redukował w ten sposób zapotrzebowanie na energię konwencjonalną do jego ogrzewania za którą trzeba zapłacić), powinno się go zbudować po południowej stronie domu: zyski energii słonecznej ogrodu po wschodniej lub zachodniej stronie domu będą nawet o 30% mniejsze. Wadą ogrodu po stronie południowej jest to, że latem nadmiernie się nagrzewa (nawet do 60°, co powodowałoby więdnięcie roślin), dlatego taki ogród wymaga urządzeń do zacieniania (np. rolet) oraz dobrej wentylacji.

Od wschodu. To usytuowanie zapewni korzystne warunki rozwoju roślinom, a mieszkańcom - jasne wnętrze z dużą ilością światła. Tak zorientowana oranżeria nie będzie się nadmiernie nagrzewać, będzie więc dobrym miejscem do odpoczynku nawet w upalną pogodę.

Od zachodu. Taki ogród zimowy jest odpowiedni do przechowywania roślin zimą, ale nie będzie przyjaznym miejscem do odpoczynku ze względu na przegrzewanie przez słońce. Ogród ten wymaga też intensywnego wietrzenia.

Od północy. W takim ogrodzie latem jest chłodno, więc można w nim odpoczywać lub nawet pracować, ale zimą warunkiem korzystania z takiego ogrodu musiałoby być kosztowne ogrzewanie. Można w nim również przechowywać rośliny, które zimą nie potrzebują dużo światła.

Szklany dach ogrodu powinien być stromy - o nachyleniu powyżej 60°, co zapewnia najlepsze wykorzystanie promieniowania słonecznego, a ponadto - samoczynne zsuwanie się śniegu. Najlepiej, gdy ogród ma kształt wycinka kuli - wtedy można pozyskać najwięcej energii słonecznej. Takie krzywoliniowe konstrukcje są jednak kosztowne i nie zawsze pasują do bryły budynku, dlatego częściej buduje się ogrody zimowe na planie prostokąta lub czworokąta.